Parę utworów Markowskiej (Pieśń majowa i Hej, co mi tam z 1901, Pieśń ulicy z 1905) zdobyło wielką popularność także jako pieśni anonimowe. Po 1905 Markowska opiewała poległych rewolucjonistów; w twórczości jej górowały tony szyderstwa, goryczy i pesymizmu. Są one też obecne w wierszach Markowskiej o tematyce osobistej (Melodie śmierci w tomie Poezje z 1909, również wydane osobno). Utwory te, zgodne z wzorami liryki modernistycznej, cechuje duża emocjonalność i upodobanie do swobodnych struktur wersyfikacyjnych. Marginesowo zajmowała się poetka przekładami i twórczością dla dzieci i młodzieży.
Przypisy
Bibliografia Mirosława Puchalska, Markowska Maria [w:] Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny (Tom I), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1985, , str. 641
Linki zewnętrzne Książki w tłumaczeniu Marii Markowskiej w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcja Rewolucyjna Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Ludzie urodzeni w Terespolu Kategoria:Polscy tłumacze literatury szwedzkiej Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej