Najazd Abbasydów na Anatolię – największa operacja zbrojna przeprowadzona w 806 roku przez Kalifat Abbasydów przeciwko Cesarstwu Bizantyńskiemu. Na czele ekspedycji stał sam kalif Abbasydów Harun ar-Raszid (panował w latach 786-809), który chciał w ten sposób odpłacić się Bizancjum za porażkę, jaką kalifat poniósł rok wcześniej w regionie przygranicznym i pokazać siłę Abbasydów bizantyńskiemu cesarzowi, Niceforowi Genikowi (lata panowania 802-811). Abbasydzka armia, licząca ponad 135 tys. ludzi, dokonała − nie napotykając oporu − inwazji Kapadocji, zdobyła kilka miast i fortec, co zmusiło Nicefora do prośby o pokój w zamian za płacenie trybutu. Jednak po wycofaniu się wojsk Haruna Nicefor pogwałcił postanowienia traktatu i ponownie zajął forty nadgraniczne, które wcześniej był zmuszony opuścić. Tylko dzięki temu, że Harun był zajęty zwalczaniem rebelii w Chorasanie, a trzy lata później zmarł, cesarstwo uniknęło kolejnego uderzenia. Wojny domowe, jakie wybuchły w kalifacie Abbasydów po roku 809, a także skierowanie uwagi Bizantyńczyków na rosnącą potęgę Bułgarów, na dłużej przerwały bizantyńsko-arabski konflikt.