Teofanes odnotował, że Harun niespodziewanie wrócił i w odwet wziął Thebasę, ale nie znajduje to potwierdzenia w innych źródłach.
W roku następnym Arabowie przypuścili kilka ataków odwetowych, ale wiosenny rajd Yazida bin Makhlad al-Hubayri al-Fazariego skończył się klęską i śmiercią jego samego, zaś większy, letni najazd pod wodzą Harthamy bin A'yana doprowadził do nierozstrzygniętego starcia z wojskami Nicefora, po czym obie strony wycofały się. Bizantyńczycy w odpowiedzi najechali okolice Germaniki, zaś późnym latem Humayd przeprowadził wielką operację morską. Flota Abbasydów najechała Rodos, nawet dotarła do Peloponezu, gdzie Arabowie wzniecili rebelię miejscowych Słowian. Jednak w drodze powrotnej Humayd stracił w sztormie kilka okrętów, a Słowianom nie udało się wziąć miasta Patras i ich bunt został stłumionyE.W. Brooks, The Eastern Roman Empire, s.127.W. Treadgold, The Byzantine Revival, ss.147–148.C.E. Bosworth, The History of al-Tabari, ss.267–268.. Niepowodzenia Abbasydów zbiegły się z wybuchem kolejnego powstania w Chorasanie, co zmusiło Haruna do ponownego udania się na wschód. Kalif zawarł nowe zawieszenie broni, skutkiem czego doszło do kolejnej wymiany jeńców w roku 808. W ten sposób Nicefor osiągnął zamierzone cele zarówno w odniesieniu do umocnień nadgranicznych, jak i trybutuW. Treadgold, The Byzantine Revival, s.155..