Polski Związek Tenisowy (PZT) – stowarzyszenie sportowe, organizacja przewodząca rozgrywkom tenisowym w Polsce.
Historia Założony 27 sierpnia 1921 w Poznaniu pod nazwą Polski Związek Lawn Tenisowy (PZLT). Pierwszym prezesem wybrano Zdzisława Szulca z Warty Poznań. W tym samym roku odbyły się premierowe mistrzostwa Polski. Pierwszym oficjalnym startem międzynarodowym był udział polskiej reprezentacji w Pucharze Davisa w 1925 r. Pierwsze drużynowe mistrzostwa Polski rozegrano w 1927 r., natomiast międzynarodowe mistrzostwa Polski odbyły się po raz pierwszy w 1931 r. W sierpniu 1945 r. reaktywowano Polski Związek Tenisowy (z nazwy usunięto słowo „Lawn”), a we wrześniu 1945 r. odbyły się 19. narodowe mistrzostwa Polski. W latach 1945–1947 siedziba związku znajdowała się w Krakowie. Reaktywowany związek zgłosił swoje członkostwo w ILTF i udział w rozgrywkach Pucharu Davisa, o który już w 1947 r. rozegrano pierwsze spotkanie. W 1950 r. po raz pierwszy zorganizowano halowe mistrzostwa Polski. W latach 1950–1956 zawieszono działalność PZT, a jego agendy przejęła Sekcja Tenisowa Głównego Komitetu Kultury Fizycznej. W marcu 1957 r. ponownie reaktywowano Polski Związek Tenisowy.
W 2012 r. PZT zrzeszał 16 związków okręgowych i 310 klubów, a licencje tenisowe wykupiło 1834 zawodników.