Łew Bykowski, Leon Bykowski, Łew Bykowśkyj ukr. Лев Биковський (ur. 23 kwietnia 1895 r. we wsi Olchowiec, zm. 11 stycznia 1992 r. w Denver) – ukraiński działacz narodowy, księgarz i bibliotekarz, emigracyjny bibliotekoznawca, bibliograf i księgoznawca, pisarz i publicysta.
Życiorys W 1912 r. ukończył zwenyhorodzką szkołę handlową. Do 1914 r. studiował na wydziale metalurgicznym politechniki w Sankt Petersburgu, zaś do 1915 r. w Petersburskim Instytucie Leśnym. Uczestniczył w ukraińskich organizacjach studenckich. W 1915 r. zmobilizowano go do armii rosyjskiej. Walczył na froncie kaukaskim. Zorganizował stowarzyszenie ukraińskie w Trapezuncie. W styczniu 1918 r. powrócił na Ukrainę. Został księgarzem w towarzystwie wydawniczym "Drukar" ("Друкар"). Od 1919 r. pracował we Wszechnarodowej Narodowej Bibliotece Ukrainy. Był pierwszym redaktorem pisma "Chroniky" ("Хроніки"). Na przełomie 1919/1920 r. podjął pracę w bibliotece uniwersytetu w Kamieńcu Podolskim. Zimę 1920/1921 r. spędził we wsi Łozuwatka w obwodzie czerkaskim, wydając litopis miejscowej biblioteki Towarzystwa "Proswita". Jesienią 1921 r. zamieszkał w Polsce. Do 1922 r. studiował filologię na Uniwersytecie Warszawskim. Jednocześnie ukończył kurs bibliotekoznawstwa organizowany przy Bibliotece Publicznej Warszawy. Pod koniec 1922 r.