Chełmski Legion Samoobrony (ros. Холмский легион самообороны) – ukraińska formacja zbrojna podczas II wojny światowej.
Historia
Powstanie Chełmskiego Legionu Samoobrony Dzięki zamysłom byłych oficerów Ukraińskiej Republiki Ludowej (UNR) w czerwcu 1942, rozpoczęto działania w celu uformowania pierwszego oddziału ukraińskiej samoobrony na Lubelszczyźnie, nazwanego Chełmskim Legionem Samoobrony (ChLS), miało to też związek z wysiedleniami Polaków z Zamojszczyzny. Kadrę ChLS stanowił 5-osobowy sztab ulokowany w siedzibie Ukraiński Dopomohowy Komitrt (UDK) w Hrubieszowie. Przewodniczącym hrubieszowskiego komitetu był Mikołaj Strutynski, były oficer armii UNR. W skład sztabu ChLS wchodzili: płk. Jakiw Halczewski-Wojnarowski, dowódca chełmskiego legionu, Jurij Łukaszczuk, zastępca, Iwan Romanczenko, odpowiedzialny za przesiedlenia ukraińskiej ludności, Tymofij Stachurski, Jewhraf Jarosz.