James Whitfield (ur. 3 listopada 1770 w Liverpoolu w Wielkiej Brytanii, zm. 19 października 1834) – amerykański duchowny katolicki pochodzenia brytyjskiego, arcybiskup metropolita Baltimore w latach 1828–1834.
Życiorys Urodzony w rodzinie Jamesa i Ann. Po śmierci ojca w 1787 udał się wraz ze schorowaną matką do Włoch w nadziei, że ciepły klimat będzie lepszy dla jej zdrowia. Podczas powrotu do Anglii został zatrzymany w Lyonie. Tam rozpoczął studia teologiczne pod kierunkiem o. Ambrose Maréchala. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 lipca 1809 z rąk ordynariusza Grenoble Claude Simona. Niedługo później zmarła jego matka i ks. Whitfield powrócił do rodzinnej Anglii, gdzie został proboszczem w Little Crosby. Na zaproszenie swego dawnego wykładowcy, który był wówczas arcybiskupem Baltimore, wyjechał na kontynent amerykański i we wrześniu 1817 dotarł do Marylandu. Pracował jako wikariusz, a następnie rektor miejscowej katedry metropolitalnej. Od 1818 wikariusz generalny archidiecezji baltimorskiej.