Maksymilian Marian Gajek (ur. 17 sierpnia 1944 w Porębie) – polski naukowiec, mechanik, specjalizujący się w obróbce skrawaniem, technologii budowy maszyn i inżynierii środowiska pracy; nauczyciel akademicki związany z opolskimi szkołami wyższymi.
Życiorys Urodził się w 1944 roku w Porębie, koło Zawiercia na Górnym Śląsku. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, które ukończył w 1969 roku, uzyskując tytuł magistra mechaniki. Następnie został zatrudniony jako asystent w Katedrze Mechaniki w swojej macierzystej uczelni. Był także członkiem rektorskiej Komisji ds. dydaktyki. W latach 1976–1978 oraz 1980-1981 piastował stanowisko zastępcy dyrektora do spraw dydaktyczno-wychowawczych Instytutu Techniki WSP w Opolu. W międzyczasie w 1980 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych w zakresie obróbki skrawaniem na Wydziale Budowy Maszyn Politechnice Poznańskiej. W latach 1981–1987 był zastępcą dyrektora do spraw naukowo-badawczych Instytutu Techniki WSP w Opolu, a następnie kierował Studium Nauczycielskiego kierunku "Praca-technika" na tej uczelni, które w 1989 roku zostało przekształcone w Wyższe Studium Zawodowe (do 1992 roku). W 1995 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie eksploatacji i budowy maszyn.