W 1991 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie budowy i eksploatacji maszyn o specjalności miernictwo energetyczne na Politechnice Wrocławskiej, na podstawie pomyślnie zdanego kolokwium habilitacyjnego oraz rozprawy naukowej pt. Studium możliwości zastosowania zwężek do pomiaru strumienia masy mieszanin gaz – ciecz. W 1992 roku otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego w WSI w Opolu (od 1996 roku pod nazwą Politechniki Opolskiej).
Na Politechnice Opolskiej pełnił wiele istotnych funkcji organizacyjnych. W latach 1993–1996 był prodziekanem do spraw studenckich Wydziału Mechanicznego. Wielokrotnie zasiadał w Senacie tej uczelni. Następnie od 1996 do 1999 roku był prorektorem do spraw studenckich. W tym samym roku objął kierownictwo Katedry Techniki Cieplnej i Aparatury Przemysłowej. W latach 2003–2005 piastował urząd prodziekana do spraw nauki Wydziału Mechanicznego, a następnie od 2005 do 2012 roku dziekana tego wydziału.