thumb|Adolf Czarnota w czasie służby w 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Adolf Marian Czarnota (ur. 30 marca 1896 w Sędziszowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – rotmistrz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego i Walerii z Wiktorów, urodzony 30 marca 1896 w Sędziszowie, w ówczesnym powiecie jędrzejowskim guberni kieleckiej. Do 12 roku życia wychowywał się przy rodzicach i uczył w państwowej szkole rosyjskiej. Po śmierci ojca przeniósł się z matką do Kielc, gdzie pozostawał na utrzymaniu brata. W 1911 wyjechał do Lwowa, do drugiego brata, gdzie uczył się prywatnie i równocześnie uczęszczał do fabryki, w której uczył się budowy maszyn. W 1913 we Lwowie wstąpił do Związku Strzeleckiego.
6 sierpnia 1914 w Krakowie wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo pełnił służbę w Komendzie I Brygady Legionów Polskich w charakterze gońca. 1 stycznia 1915, na własną prośbę, został przeniesiony do 1 pułku ułanów i przydzielony do I plutonu 3. szwadronu. 22 listopada 1915 awansował na starszego ułana. Od 6 lutego do 4 kwietnia 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu podoficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dostatecznym. Posiadał wówczas stopień kaprala.