Powstanie Naczezów 1729–1731 – indiańska rebelia plemienia Naczezów skierowana przeciwko francuskiej polityce kolonialnej w Luizjanie. Powstanie, w którego trakcie zniszczona została całkowicie francuska osada w Forcie Rosalie w Natchez, poprzedziło trwające wiele lat konflikty pomiędzy Indianami i Francuzami, których koniec nastąpił ostatecznie w roku 1763.
Powstanie Naczezów 1729–1731
W listopadzie 1729 r. francuski komendant fortu Sieur de Chépart zażądał od Naczezów opuszczenie wioski White Apple. Powodem było przeznaczenie terenów, na których znajdowała się wioska pod plantacje tytoniu. Naczezowie uznali francuskie żądanie za afront, rozpoczynając rozmowy ze sprzymierzonymi plemionami Indian Yazoo, Koroa, Illinois, Czikasawów oraz Czoktawów. Sojuszników do walki z Francuzami poszukiwali również wśród afrykańskich niewolników, pracujących na francuskich plantacjach.
Do głównego ataku Indian doszło dnia 28 listopada 1729 r. W tym dniu Naczezi oraz ich sprzymierzeńcy całkowicie zniszczyli kolonię francuską w Forcie Rosalie, zabijając ponad 200 kolonistów i biorąc do niewoli 300 kobiet, dzieci i niewolników. Według relacji jednego z duchownych francuskich – Philiberta, po stronie francuskiej zginęło 138 mężczyzn, 35 kobiet i 56 dzieci. Indianie utracili 12 wojowników.