Idealizm krytyczny – termin, którym Immanuel Kant określa wariant idealizmu, który stanowi jego własna filozofia. Obok terminów takich jak „filozofia krytyczna”, „idealizm transcendentalny”, „transcendentalizm”, „krytycyzm” czy „filozofia transcendentalna” stanowi termin „idealizm krytyczny” także jedno z określeń historycznych filozofii Kanta i jego następców (kantystów) jako całości. Głównymi określeniami filozofii Kanta używanymi przez niego samego są jednak „filozofia transcendentalna” i „idealizm transcendentalny” – Kant rzadko nazywał swoją filozofię idealizmem krytycznym. Uwypuklał raczej poprzez tę nazwę wariant idealizmu, którego był przedstawicielem.
Idealizm krytyczny jako nazwa formy idealizmu Sam idealizm Kanta określał on jako transcendentalny, formalny lub później krytyczny w opozycji do innych form, które wyróżniał w obrębie idealizmu współczesnego, tj. do idealizmu dogmatycznego lub wizyjnego Berkeleya oraz idealizmu problematycznego lub sceptycznego Kartezjusza które łącznie określał jako idealizm empiryczny.