W celu osiągnięcia znaczącego przyśpieszenia, został zastosowany skrócony format zmiennoprzecinkowy, zbliżony do IEEE 754, a składający się z 1-bajtowego wykładnika (cechy) i 3-bajtowej mantysy (daje to efektywnie 7-cyfrową dokładność w systemie dziesiętnym). Oryginalny format Sinclair BASIC-a wykorzystuje 1-bajtową cechę i 4-bajtową mantysę. Wszystkie funkcje arytmetyki zmiennoprzecinkowej zostały przepisane, w tym podstawowe operacje matematyczne takie jak dodawanie, mnożenie, dzielenie, oraz funkcje takie jak pierwiastek kwadratowy, logarytm, eksponent. Nietypowy algorytm został zastosowany do obliczania funkcji trygonometrycznych. Funkcje graficzne takie jak kreślenie linii czy okręgu również zostały napisane od podstaw.
Wersje kompilatora thumb|256px|ToBoS-FP zrzut ekranu po udanej kompilacji Najbardziej rozpowszechniona wersja ToBoS-FP (ver. 2.0) została wypuszczona na rynek na kasecie magnetofonowej w Polsce w maju 1986 r. Po załadowaniu do pamięci, kompilator uruchamiało się wywołaniem USR 53100. Wcześniejsze niestabilne wersje, oznaczone 1.0, 1.1, 1.2, a uruchamiane wywołaniem USR 53500, nie były szerzej rozpowszechnione.