Został zastępcą komendanta Szkoły Wojskowo-Politycznej w Moskwie, której komendantem był Karol Świerczewski (funkcję pełnił w latach 1932-1933), a następnie kierownikiem polskiej sekcji Międzynarodowych Kursów Leninowskich (1933-1935) tzw. Leninówki. W Moskwie spotkał znaną mu jeszcze w Polsce Stefanię Iwińską, absolwentkę Uniwersytetu Komunistycznego im. Swierdłowa w Moskwie, którą pod koniec 1932 poślubił, w styczniu 1935 urodził im się syn Jerzy. Na VI (ostatnim) zjeździe Komunistycznej Partii Polski, który odbył się w dniach 8–18 października 1932 w okolicach Mohylewa, został powołany w skład Komitetu Centralnego KPP jako zastępca członka.
W marcu 1935 został wysłany jako kierownik Sekretariatu Krajowego KC KPP do Polski m.in. dla prowadzenia pertraktacji z ramienia KPP (pod pseudonimem Biernacki) w sprawie utworzenia jednolitego frontu m.in. z Polską Partią Socjalistyczną i innymi ugrupowaniami lewicowymi. Funkcję kierownika Sekretariatu Krajowego KC KPP pełnił od marca do listopada 1935, po czym powrócił do ZSRR.
W latach 1936–37 był zastępcą redaktora naczelnego i kierownikiem działu zagranicznego w polskojęzycznym dzienniku Trybuna Radziecka, wydawanym w Moskwie przy KC WKP(b). Uczestnik IV Plenum KC KPP w 1936.