Podkowa – polski herb szlachecki.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:
W polu błękitnym podkowa srebrna. Klejnot: nad hełmem, w koronie trzy pióra strusie. Labry błękitne, podbite srebrem.
Najwcześniejsze wzmianki Najwcześniej wzmiankowany w pierwszej połowie XVIII wieku jako herb Tatarskiego rodu szlacheckiego Rudnickich. Herbem tym pieczętował się między innymi Czymbaj Murza Rudnicki - pierwszy w Rzeczypospolitej Tatar w stopniu generała.
Herb ten pojawił się następnie także na dyplomie legitymacyjnym z 1841 Obfidowiczów w Galicji oraz na dyplomie z 1864 Dargużewiczów w guberni kowieńskiej. Za dyplomami tymi herb przytoczył Ostrowski (Księga herbowa rodów polskich).
Herbowni Lista herbownych w artykule sporządzona została na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Należy jednak zwrócić uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego.