Edward Kańczucki (ur. 13 października 1882 w Czerniowcach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 13 października 1882 w Czerniowcach, w ówczesnym Księstwie Bukowiny, w rodzinie Alojzego i Heleny ze Streckenbachów. W 1897 ukończył naukę w Szkole Realnej w Krakowie. Pełnił zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. Od 1901 pełnił służbę w Czeskim pułku piechoty nr 11 w Pradze. W 1910 został przeniesiony do Galicyjskiego pułku piechoty nr 15 we Lwowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W 1917 jego oddziałem macierzystym był nadal pułk piechoty nr 15. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: kadeta (1 września 1901), podporucznika (1 listopada 1902), porucznika (1 maja 1909) i kapitana (1 sierpnia 1914).