Lokomotywa posiadała przekładnię elektryczną. Sześciocylindrowy czterosuwowy silnik wysokoprężny z turbosprężarką typu D50, o mocy 1000 KM, umieszczony był w ok. 1/3 długości lokomotywy. Średnica cylindrów wynosiła 318 mm, skok tłoka 330 mm (wartości te w oryginalnym amerykańskim silniku wynosiły 317,5 na 330,2 mm). Pojemność skokowa silnika wynosiła 157,2 lK. Szyszkin, A. Guriewicz, A. Stiepanow, Je. Płatonow, Sowietskije..., s. 56.. Silnik rozwijał od 270 do 740 obr./min, przy odpowiednio od 1. i 8. pozycji kontroleraK. Szyszkin, A. Guriewicz, A. Stiepanow, Je. Płatonow, Sowietskije..., s. 37–39.. Na wale silnika umieszczona była główna prądnica typu MPT-84/39 (МПТ-84/39), o mocy 620 kW (napięcie maks. 900 V, natężenie prądu 1150 A). Prądnica znajdowała się pośrodku długości lokomotywy i miała masę 4500 kg. Główna prądnica służyła także jako rozrusznik. Lokomotywa wyposażona była ponadto w agregat pomocniczy ze wzbudnicą MWT-25/9 (moc 3,6 kW, napięcie 55 V, 65 A) i pomocniczą prądnicą MWG-25/11 (moc 5 kW, 75 V), służącą do zasilania instalacji lokomotywy. Bateria 32 akumulatorów o oznaczeniu 32TN-550 miała napięcie 64 V i pojemność 550 Ah.