s - efekt występuje , jest silny
W przypadku kompleksu o konfiguracji d9, np. heksakwamiedzi(II), pojawiają się trzy elektrony na poziomie energetycznym eg. Zgodnie z twierdzeniem Jahna-Tellera dochodzi do rozszczepienia orbitali o symetrii eg i deformacji kompleksu. Zazwyczaj deformacja w tym kompleksie zachodzi w stronę oktaedru wydłużonego wzdłuż osi S4, orbitalem o niższej energii staje się orbital a1g (tworzony przez orbital atomowy dz²), który zostaje podwójnie obsadzony, kosztem jednego elektronu obsadzającego poziom b1g o wyższej energii. Efektywnie energia układu zostaje obniżona, ponieważ rozszczepienie energetyczne obydwu poziomów a1g i b1g zachodzi w tym samym stopniu, a podwójnie obsadzony zostaje orbital o energii niższej. Takie odkształcenie, wbrew pozorom, prowadzi do obniżenia energii elektronowej i stanowi dodatkową stabilizację kompleksu. W skrajnym przypadku kompleks może przyjąć nawet symetrię płaską kwadratową. Dzieje się tak, gdy ligandy związane wzdłuż osi S4 zostają odsunięte na nieskończenie dużą odległość od atomu centralnego.mały|211x211px|Kompleks heksaakwamiedzi(II)
Zobacz też Teoria pola krystalicznego Teoria pola ligandów Stereochemia Hybrydyzacja (chemia) Luka (krystalografia)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chemia koordynacyjna