Samodzielna Brygada Kozacka (ros. Отдельная Казачья бригада) – kozacka jednostka wojskowa podczas wojny polsko-bolszewickiej.
Wiosną 1920 r. do Warszawy przyjechał z Demokratycznej Republiki Gruzji kozacki esauł Wadim S. Jakowlew. Zaproponował on Naczelnemu Dowództwu Wojska Polskiego sformowanie samodzielnych kozackich oddziałów wojskowych. Przekonywał, że pojawienie się na froncie takich oddziałów przyniesie efekt propagandowy w postaci przechodzenia na stronę polską Kozaków z wojsk bolszewickich. W rezultacie Polacy pod koniec czerwca tego roku postanowili utworzyć trzy kozackie pułki konne: Doński, Kubański i Terski. Później pomysł ten zmieniono na sformowanie dwóch brygad kozackich: Dońskiej i Kubańskiej. Każda brygada miała mieć dwa pułki konne i dywizjon artylerii. W poł. lipca Naczelnik Państwa wyraził zgodę na zorganizowanie kozackich oddziałów wojskowych w składzie Wojska Polskiego i sojuszniczej Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej. W ich skład mieli wejść Kozacy pochodzący z wojsk Białych gen. Nikołaja E. Bredowa, internowanych w Polsce, dezerterzy z wojsk bolszewickich i ochotnicy spośród jeńców wojennych wziętych do niewoli polskiej, a także Kozacy służący dotychczas w wojskach ukraińskich. W rejonie Kalisza została sformowana Brygada Konna, której dowództwo objął esauł W. S. Jakowlew. Jako pierwsza w poł.