Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W latach 1869–1872 swą pierwszą praktykę lekarską prowadził tutaj Robert Koch, odkrywca prątków gruźlicy.
W latach 1901–1906 miasto było widownią strajków szkolnych. Oddział z Rakoniewic brał udział w powstaniu wielkopolskim w 1919. Powojenna historia wiąże się z rozwojem gospodarczym i rozbudową infrastruktury miasta.
W 1928 roku burmistrz Leon Śniatecki został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za „zasługi w pracy społecznej, narodowej i samorządowej”.
Do 1975 gmina Rakoniewice stanowiła część powiatu wolsztyńskiego.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego. thumb|Muzeum pożarnictwa thumb|Kościół św. Marcina i św. Stanisława thumb|Fontanna w centrum Pomimo historycznych, geograficznych, gospodarczych przesłanek do scalenia gminy z odtworzonym w 1999 powiatem wolsztyńskim i sprzeciwu części mieszkańców gminy z wiosek o lepszej lokalizacji względem Wolsztyna, gmina Rakoniewice weszła w skład powiatu grodziskiego.
Komunikacja Przez miasto przebiega droga krajowa nr 32 Stęszew - Wolsztyn - Zielona Góra - Gubin i linia kolejowa nr 357 Wolsztyn - Grodzisk Wielkopolski - Luboń koło Poznania - Poznań ze stacją Rakoniewice.