Wstążka medalu dla inwalidów nie posiada środkowych pasków.
Czasy republiki Z powodu wzmożonej aktywności Austriaków w misjach ONZ i dużej ilości rannych, medal ustanowiony został po raz drugi, w historycznym nawiązaniu do cesarskiego poprzednika, ustawą federalną z 11 czerwca 1975, jako dwuklasowe odznaczenie dla członków austriackich sił zbrojnych i służb porządkowych. Jego wygląd i sposób noszenia dla sił zbrojnych został ustalony rozporządzeniem ministra obrony narodowej 11 lipca 1975, a dla służb porządkowych rozporządzeniem ministra spraw wewnętrznych 21 października 1975. Odznaczenie I klasy przysługuje za ciężkie rany powodujące trwałe uszkodzenia (inwalidztwo), a odznaczenie II klasy za wszelkie pozostałe rany.
Wykonywany jest z pozłacanego brązu w I klasie i posrebrzanego brązu w II klasie. Okrągły medal ma średnicę 40 mm. W wersji dla żołnierzy awersie znajduje się napis w trzech rzędach „DEM VERWUNDETEN SOLDATEN” (rannym żołnierzom), pod którym umieszczono symbol austriackich sił zbrojnych – trójkąt wpisany w okrąg i dwie gałęzie z liśćmi laurowymi. W wersji dla sił porządkowych napis „IM DIENST VERLETZT” (raniony na służbie) umieszczono wzdłuż dolnej krawędzi medalu, a w jego centrum umieszczono dwie gałęzie z liśćmi laurowymi. Na rewersie znajduje się austriacki orzeł z godła państwowego.