Jan Gliński (ur. 1 listopada 1937 w Sielewcach, zm. 25 stycznia 1996 w Opolu) – polski inżynier górnictwa i geologii inżynierskiej, specjalizujący się w robotach ziemnych i ich mechanizacji oraz surowcach mineralnych; nauczyciel akademicki związany z uczelniami we Wrocławiu i Opolu.
Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się w 1937 roku w Sielewcach, na Wileńszczyźnie. W czasie II wojny światowej został zesłany przez władze radzieckie na Sybir do Irkucka. Ukończył tam szkołę elementarną i średnią. Następnie podjął pracę w kopalni Irkuckiego Zagłębia Węglowego. W ramach repatriacji przybył do Wałbrzycha wraz ze swoim ojcem na początku 1958 roku i rozpoczął pracę w kopalni „Victoria”. Niedługo potem rozpoczął studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, a w czasie wakacji i urlopu dziekańskiego pracował w kopalniach węgla kamiennego.