Na stoku północnym, w odległości około 370 m na północny wschód od szczytu na wysokościach (1180–1235) m n.p.m. występuje grupa skalna, natomiast w obrębie góry brak jest pojedynczych większych skalisk. Ponadto na stokach zachodnim, północno-zachodnim i północnym występują znaczne obszary pokryte gruzem skalnym i obszary głazowisk. Stoki góry wraz z przyległymi do sąsiedniej góry Jelení hřbet są jednymi z czterech głównych terenów lawinowych w Wysokim Jesioniku.
Stoki mają stosunkowo niejednolite i bardzo zróżnicowane nachylenia. Średnie nachylenie stoków waha się bowiem od 3° (stok południowy) do 23° (stok zachodni). Średnie nachylenie wszystkich stoków góry (średnia ważona nachyleń stoków) wynosi około 15°. Maksymalne średnie nachylenie stoku północnego w pobliżu grupy skalnej na odcinku 50 m nie przekracza 45°. Stoki pokryte są siecią dróg oraz na ogół nieoznakowanych ścieżek i duktów. Przemierzając je zaleca się korzystanie ze szczegółowych map, z uwagi na zawiłości ich przebiegu, zalesienie oraz zorientowanie w terenie.