Jakob Pál (ur. 22 stycznia 1863 w Peszcie, zm. 11 lipca 1936 w Wiedniu) – węgiersko-austriacki lekarz, profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego, radca dworu.

Życiorys Syn Emanuela Pála, żydowskiego kupca z Pesztu. Jego wujem był austriacki patolog Salomon Stricker (1834–1898). Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim. Po otrzymaniu tytułu doktora nauk medycznych w 1886 roku pracował w Instytucie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej, od 1888 roku w Wiedeńskim Szpitalu Ogólnym. Habilitował się w 1891 roku. W sierpniu 1900 roku został nadzwyczajnym profesorem uniwersyteckim, w listopadzie 1908 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1922 roku profesora zwyczajnego.

W 1891 ożenił się z pisarką Sidonie Eisenschitz, z domu Munk (1861–1941), pochodzącą z Kolanowa pod Bochnią.

Dorobek naukowy Pál jako pierwszy odkrył antagonistyczne wobec kurary działanie fizostygminy i spazmolityczne działanie papaweryny. Zmodyfikował metodę barwienia według Weigerta (metoda Weigerta-Pála). Jako pierwszy w Wiedniu przeprowadzał pomiary ciśnienia tętniczego pacjentów.