thumb|Pawilon zbudowany w miejscu kamienicy Mikulskiego, około 1965 thumb|Północna fasada wewnętrznego dziedzińca Pałacu Staszica, będąca rekonstrukcją fasady kamienicy Mikulskiego, 2014 Kamienica Mikulskiego (Bank Dyskontowy Warszawski, „na Gołubskiem”) – kamienica, która znajdowała się na rogu ulic Bielańskiej (nr 1) i Senatorskiej (nr 22), zamykająca zachodni narożnik północnej pierzei placu Teatralnego w Warszawie. Jedna z kilku warszawskich kamienic należących w XIX wieku do Wawrzyńca Mikulskiego. Zniszczona w okresie II wojny światowej, podczas powstania warszawskiego.
Historia Przed II wojną światową Historia kamienicy związana jest z historią sąsiedniej kamienicy, należącej w XIX wieku do rachmistrza urzędu municypalnego Chrystiana Gotthilfa Helbinga.
Działka położona na rogu ulic Bielańskiej i Senatorskiej zwana była Gołubskiem od starosty gołubskiego Mikołaja Wiktoryna Grudzińskiego (1636–1704), który był dawnym właścicielem tej posesji (ulica Bielańska w XVII wieku nazywała się przez pewien czas Gołubska). W 1826 roku została podzielona na działki 467a, 467b (w późniejszym okresie działka 467b podzielona została na 467b i 467c), leżące wzdłuż ulicy Senatorskiej. Działkę z numerem hipotecznym 467a kupił Wawrzyniec Mikulski, a z numerem 467b – Chrystian Gotthilf Helbing.