Stefan Bolesław Zabielski h. Trzaska (ur. 18 czerwca 1887 w Kosinie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego (1842–1916), oficera powstania styczniowego, i Berty z Lipschów urodzony 18 czerwca 1887 w Kosinie w powiecie łańcuckim. Miał siostrę i trzech braci: Stanisława (1880–1937), legionistę, podpułkownika Wojska Polskiego, Antoniego (służył w marynarce) i Zdzisława (uczestnika I wojny światowej).
Ukończył Wojskową Niższą Szkołę Realną w Koszycach (1897–1901) i Szkołę Kadetów Piechoty w Łobzowie (1901–1905). 18 sierpnia 1905 został wcielony do 30 galicyjskiego pułku piechoty we Lwowie, w stopniu kadeta piechoty-zastępcy oficera ze starszeństwem z 1 września 1905. Na podporucznika awansował ze starszeństwem z 1 maja 1908. Od października 1908 do kwietnia 1910 wziął udział w okupacji Bośni i Hercegowiny przez Austro-Węgry. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Wiosną 1913 został przeniesiony do 1 pułku ułanów we Lwowie i awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 maja tego roku. Na przełomie 1913/1914 ukończył szkołę 21 Brygady Kawalerii przy 15 pułku dragonów w Żółkwi. Podczas I wojny światowej walczył w szeregach 1 pułku ułanów.