Wojna domowa w Syrii wybuchła 15 marca 2011. Początkowo były to masowe demonstracje niezadowolonego społeczeństwa syryjskiego z sytuacji życiowej. Następnie opozycja zaczęła się zbroić, a z wojska reżimowego zbuntowani żołnierze zaczęli przyłączać się w szeregi rebeliantów. W całym kraju wybuchły krwawe walki, które przed opracowaniem planu Annana przyniosły ok. 10 tys. zabitych ludzi.

Rada Bezpieczeństwa ONZ dwukrotnie próbowała sforsować rezolucję, potępiającą syryjski reżim oraz nakładający na niego sankcje. Jednakże w dwukrotnych głosowaniach nad rezolucją z 4 października 2011 i 4 lutego 2012, projekty wetowane były przez stałych członków RB ONZ – Rosję i Chiny.

Wobec zaostrzającej się sytuacji Liga Państw Arabskich podjęła misję pokojową, wysyłając obserwatorów do Syrii. 26 grudnia 2011 do Syrii przyjechali międzynarodowi obserwatorzy Ligi Państw Arabskich pod dowództwem sudańskiego generała Mustafy Dabiego. Misja ta nie spełniła swoich priorytetowych celów, mimo obecności obserwatorów, siły bezpieczeństwa nie wycofały się z miast i nie zaniechały ataków na opozycjonistów.