Jerzy Wróblewski (ur. 23 stycznia 1946 w Siewierzu, zm. w marcu 2002 w Opolu) – polski elektrotechnik, specjalizujący się w automatyce i elektroenergetyce; nauczyciel akademicki związany z Politechniką Opolską.
Życiorys Urodził się 23 stycznia 1946 roku w Siewierzu. Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym podjął studia elektrotechniczne w Wyższej Szkole Inżynieryjnej w Opolu (od 1996 roku pod nazwą Politechnika Opolska), które ukończył z wyróżnieniem w 1971 roku. Następnie podjął pracę naukowo-dydaktyczną na Wydziale Elektrycznym macierzystej uczelni, wiążąc z nim całą swoją karierę zawodową. Stopień naukowy doktora nauk technicznych uzyskał w 1973 roku, a doktora habilitowanego w 1984 roku - obydwa te tytuły na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach.
Przez wiele lat pełnił na opolskiej uczelni technicznej szereg kierowniczych stanowisk, w tym m.in.: kierował Zakładem Elektroenergetyki i później Katedrą Elektroenergetyki, był wicedyrektorem Instytutu Elektrotechniki, pełniąc także funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego oraz prorektora Wyższej Szkoły Inżynieryjnej. W latach 1996–1997 był kierownikiem Pionu Zabezpieczeń i Aparatury Pomiarowej w Instytucie Automatyki Systemów Energetycznych - JASE we Wrocławiu.