mały|Figurki Maryi w Lourdes, fot. 2005 r. Sakrobiznes – wszelka aktywność, w której działalność religijna (sakralna) splata się ze sferą zwyczajowo uznawaną za świecką, zwróconą ku celom pragmatycznym i/lub nie związanym ze sprawami wiary i religii. Może to być więc wykorzystywanie działalności religijnej lub nawiązywanie do religii w celu uzyskiwania skutków pozareligijnych jak i działanie w sferze pozareligijnej nakierowane na uzyskanie skutków związanych z daną religią. Zaliczają się tu zarówno działania proreligijne, antyreligijne jak i neutralne światopoglądowo.
Znamienne cechy sakrobiznesu to: odwoływanie się do religijności potocznej mieszanie porządków interpretacji.
Przykłady: wytwarzanie i handlowanie dewocjonaliami lub pseudo-relikwiami (np. obrazki, figurki, kartki pocztowe, breloczki, kubki, woda święcona itp.) w celu uzyskania doraźnych skutków ekonomicznych. Wytwory takie są zwykle pozbawione wartości artystycznej tzw. sakrokicz (zob. kicz), nakierowane na masowego odbiorcę (zob. kultura masowa) i odwołują się do religijności potocznej (czyli przeciętnej, pozbawionej refleksji i głębszych doświadczeń religijnych) organizowanie lub uprawianie tzw.