W warsztatach pustelni pisano ikony i kopiowano księgi na użytek społeczności staroobrzędowych w całej Rosji. Misjonarze wykształceni w monasterach prowadzili swoją działalność na terenie całego państwa. W Pustelni Wygowskiej działali uczeni mnisi, zajmujący się pisaniem traktatów teologicznych uzasadniających słuszność stanowiska staroobrzędowców w sporze z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym.
Z czasem Pustelnia Wygowska zakupiła ziemię w Kraju Kargopolskim i zaczęła utrzymywać się z dwóch stoczni oraz z handlu. Zamożność jej mieszkańców sprawiła, że ich liczba szybko rosła i w końcu XVIII w. wynosiła już 2000 mężczyzn i 1000 kobiet. Dzięki specjalnemu przywilejowi Piotra Wielkiego osiedli w niej staroobrzędowcy mogli bez przeszkód kultywować swoje obyczaje.
Pustelnia Wygowska funkcjonowała do połowy XIX w., gdy została zlikwidowana na podstawie zarządzenia cara Mikołaja I.
Wystawa w Państwowym Muzeum Historycznym w Moskwie Z okazji 300-lecia założenia Pustelni Państwowe Muzeum Historyczne w Moskwie zorganizowało w 1994 wystawę na jej temat, wydano również katalogК 300-летию Выговской старообрядческой пустыни.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Katalog wystawy z 1994 Pustelnia i jej kultura Encyklopedia Prawosławna
Kategoria:Klasztory prawosławne w obwodzie archangielskim Kategoria:Nieczynne klasztory prawosławne w Rosji Kategoria:Staroobrzędowcy