Alternatywną metodą uzyskania znaku w HTML było €, gdyż kod 128 (80 szesnastkowo) jest kodem znaku euro w większości stron kodowych Windows 125x.
Niejawne kodowanie znaków wraz z faktem, że kod znaku euro jest różny w powszechnie stosowanych schematach kodowań doprowadził do wielu problemów w wyświetlaniu znaku w aplikacjach komputerowych. Nie było problemów, gdy stosowany był tylko jeden system operacyjny (zawierający uaktualnione czcionki z dostępnym odpowiednim glifem). W środowiskach mieszanych często dochodziło do błędów. Jednym z przykładów może być system zarządzania treścią, w którym artykuły były przechowywane w bazie danych stosującej inny sposób kodowania znaków niż komputer, na którym dokonywana była edycja danych. Innym przykładem może być „odziedziczone oprogramowanie” (ang. legacy software) obsługujące tylko stary sposób kodowania znaków np. ISO 8859-1, w którym nie ma znaku euro. W takim wypadku dochodziło do konwersji znaków, często powodującej błędną zamianę, w wyniku której zamiast znaku euro wyświetlany był na przykład pytajnik (?).