Izz ad-Din al-Kassam (arab. عز الدين بن عبد القادر بن مصطفى بن يوسف بن محمد القسام, ʿIzz ad-Dīn ibn ʿAbd al-Qādir ibn Muṣṭafá ibn Yūsuf ibn Muḥammad al-Qassām; ur. 19 listopada 1882, zm. 20 listopada 1935) – arabski szejk i wojskowy, dowódca Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Główny rywal przywódcy palestyńskich Arabów, Muhammada Amina al-Husajniego.
Dzieciństwo i młodość Al-Kassam urodził się w 1882 w miejscowości Dżabla w muhafazie Latakia, będącej wówczas w Imperium osmańskim (obecnie Syria). Był synem nauczyciela i zwolennikiem sufizmu. Ukończył studia na Uniwersytecie Al-Azhar w Kairze, gdzie zyskał reputację pobożnego i samowystarczalnego człowieka. Po powrocie do kraju został imamem w lokalnym meczecie.
Gdy we wrześniu 1911 rozpoczęła się włoska inwazja na Libię, al-Kassam rozpoczął zbiórkę funduszy dla libijskiego ruchu oporu, któremu przewodził Umar al-Muchtar i skomponował hymn zwycięstwa. Następnie przyłączył się do wielu innych ochotników i zamierzał udać się do Trypolitanii i Cyranejki by walczyć z Włochami. Został jednak powstrzymany przez władze tureckie.