Emir Fajsal I został ogłoszony królem Wielkiej Syrii. W kwietniu 1920 na konferencji w San Remo podjęto o utworzeniu francuskiego Mandatu Syrii i Libanu oraz brytyjskiego Mandatu Palestyny. W czerwcu 1920 wojska francuskie wkroczyły do Syrii, rozbijając wojska arabskie w bitwie pod Majsalun (23 lipca 1920). Wszystkie te wydarzenia miały bardzo silny wpływ na sytuację wewnętrzną w Palestynie, pogłębiając niezadowolenie ludności arabskiej. Dodatkowym negatywnym czynnikiem było nieustannie rosnące osadnictwo żydowskie w Palestynie, w wyniku którego organizacje syjonistyczne wykupywały liczne grunty rolne w kraju. Do pierwszych wystąpień arabskich doszło już w 1920 – były to zamieszki w Nabi Musa. W maju 1921 doszło do kolejnych krwawych arabskich wystąpień – zamieszki w Jafie.
Po upadku syryjskiego powstania, w 1921 do Palestyny przyjechał Izz ad-Din al-Kassam, który zaangażował się w działalność rozbudzania świadomości narodowej palestyńskich Arabów.