Józef Świerczyński (ur. 19 stycznia 1893 w Byszewach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa Makarego Wawrzyńca (1861–1913) i Heleny Anny z Plichtów (1870–1934) urodzony w Byszewach, w ówczesnym powiecie brzezińskim guberni piotrkowskiej. Jego przodkowie po mieczu pieczętowali się herbem OstojaM.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego. Starszy brat Wincentego (1894–1940), kapitana artylerii, który również został zamordowany w Charkowie. W latach 1911–1913 jego korepetytorem był Jarosław Iwaszkiewicz. Egzamin maturalny zdał w 4 Gimnazjum Filologicznym w Kijowie. Ukończył cztery semestry na Wydziale Prawa Uniwersytetu Kijowskiego.
Od 1 grudnia 1914 do 1 maja 1915 był junkrem w Szkole Kawalerii w Jelizawetgradzie (ros. Елисаветградское кавалерийское училище). Po ukończeniu szkoły został przydzielony do 7 zapasowego pułku kawalerii (ros. Запасной 7-й кавалерийский полк), a 1 sierpnia 1915 wcielony do 14 Mitawskiego Pułku Huzarów na stanowisko młodszego oficera. W szeregach tego oddziału walczył na I wojnie światowej. 1 maja 1917 został dowódcą szwadronu.