Janina Kowalska, pseudonimy „Hala”, „Jula”, „Kama” (ur. 28 listopada 1904 w Warszawie, zm. 4 grudnia 1980 tamże) – polska działaczka komunistyczna, w 1945 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Partii Robotniczej w Gdańsku.
Życiorys Córka Henryka (Henocha). Zdobyła wykształcenie średnie, z zawodu pracownica biurowa. Podjęła nieukończone studia na Wydziale Nauk Społecznych i Ekonomicznych Wolnej Wszechnicy Polskiej. Pracowała m.in. w Biurze Technicznym Z. Otwinowskiego, Kasie Chorych M. St Warszawy, Towarzystwie Asekuracyjnym Riunone Adriatica di Sicurita.
Działała w Komunistycznej Partii Polski (1922–1930/1; początkowo pod nazwą Komunistyczna Partia Robotnicza Polski), należała też do KPZU (1930/1–1934) i KPZB (1934–1935). Wstąpiła do Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. W 1931 współorganizowała strajk towarzystw ubezpieczeniowych w Warszawie, zajmowała się też agitacją i wydawaniem prasy. W latach 1932–1934 przebywała w więzieniu we Lwowie, potem wróciła do stolicy. Od 1939 do 1941 działała we Lwowie, m.in. w Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom Zachodniej Ukrainy. W czasie II wojny światowej przebywała w ZSRR, starała się o przyjęcie do Wszechzwiązkowa Komunistyczna Partia (bolszewików). Dołączyła do Związku Patriotów Polskich, współpracując blisko z Wandą Wasilewską.