W sezonie 1988/1989 Sosa dotarł z Universidadem do finału krajowego pucharu – Copa México, zaś w sezonie 1989/1990 zdobył wicemistrzostwo Meksyku. W sezonie 1990/1991 wygrał natomiast puchar Meksyku, ogółem barwy swojego macierzystego klubu reprezentując przez osiem lat. Został zapamiętany ze stworzenia czołowego w lidze duetu środkowych pomocników z kapitanem zespołu – starszym o dekadę Jorge Dávalosem; ogółem w barwach Universidadu rozegrał 226 ligowe spotkania i jest uznawany za jedną z największych legend klubu. Wyróżniał się umiejętnościami technicznymi, spokojem w grze, profesjonalizmem i walecznością.
Latem 1993 Sosa przeszedł do klubu Puebla FC, gdzie spędził kolejne dwa sezony, a bezpośrednio po tym został graczem Club León. Tam również spędził dwa lata bez poważniejszych sukcesów, a następnie podpisał umowę z CF Monterrey, skąd po roku zasilił ekipę Cruz Azul ze stołecznego miasta Meksyk. We wszystkich tych zespołach niezmiennie pełnił rolę podstawowego zawodnika, lecz mimo pozycji jednego z filarów nie potrafił nawiązać do sukcesów drużynowych odnoszonych z Universidadem. Sytuacja ta uległa zmianie dopiero po przenosinach do drużyny CF Pachuca – tam już w pierwszym, jesiennym sezonie Invierno 1999 wywalczył swoje pierwsze mistrzostwo Meksyku, jako lider drugiej linii w taktyce trenera Javiera Aguirre.