thumb|200px|Żołnierz piechoty górskiej noszący sznur strzelecki thumb|200px|Sznury strzeleckie thumb|200px|Sznury naramienne dla strzelców dobrych i b. dobrych z karabinu thumb|200px|Sznur strzelecki wz. 31. 1. sznur; 2–3. przesuwki; 4. czapeczka; 5. frędzle; 6. baryłka; 7. grzybek Sznur strzelecki – odznaka wyróżniająca żołnierzy Wojska Polskiego II RP, osiągających bardzo dobre wyniki w szkoleniu strzeleckim.
Sznury w 1926 Wprowadzona została wyróżniająca oznaka strzelecka w postaci karmazynowych sznurów naramiennych z chwastami jako nagroda dla strzelców:. I stopień dla strzelca celnego – sznur z jednym chwaścikiem, II stopień dla Strzelca wyborowego – sznur z dwoma chwaścikami.
Chwaściki u dołu zamknięte posiadają następujące wymiary: wysokość 4,5 cm, średnica 2,5 cm.
Wymiary sznura strzeleckiego i sposób noszenia: długość całego sznura 45 cm, długość części plecionej 10 cm, grubość sznura 4 mm.
Sznur zakończony jest z obu stron pętlami do zapinania na guziki i nosi się na lewem ramieniu w ten sposób, że jeden koniec sznura zapina się na drugi od góry guzik kurtki, drugi zaś koniec na guzik ponad ramiennikiem w miejscu wszycia tegoż naramiennika do rękawa. Sznury strzeleckie nosi się na kurtce, w wypadkach zaś noszenia płaszcza na płaszczuDziennik Rozkazów Wojskowych nr 24 z 7 września 1926 r.