Jerzy Stanisław Dembowski vel Dębowski (ur. 15 kwietnia 1899 w Krakowie, zm. wiosna 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Heleny z Urnlaufów, urodzony 15 kwietnia 1899 w Krakowie. W latach 1912–1914 należał do XIII Drużyny Skautowej i „Sokoła” w Krakowie. 16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 5 pułku piechoty. W szeregach 3 kompanii I baonu uczestniczył we wszystkich walkach. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii i skierowany na front włoski.
3 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i jako dowódca kompanii w stopniu plutonowego służył w 34 pułku piechoty. W szeregach pułku brał udział w wojnie z bolszewikami. W dniach 3 i 4 sierpnia 1920 w bitwach pod Jabłonką odznaczył się nieprzeciętną odwagą, za co 28 lutego 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1133. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 460. lokatą w korpusie oficerów piechoty.