right|250px|thumb|Muzeum Renato Guttuso w Bagheria Renato Guttuso (ur. 26 grudnia 1911 w Bagheria na Sycylii, zm. 18 stycznia 1987 w Rzymie) – włoski malarz i scenograf tworzący w XX wieku.
Życiorys Urodził się w rodzinie Gioacchino Guttuso, geodety, i Giuseppiny d'Amico. Zachęcony przez ojca – akwarelistę amatora – uczył się malowania u miejscowego rzemieślnika, zajmującego się zdobieniem powozów. Po maturze rozpoczął studia prawnicze. Malarz-futurysta z Palermo, Pippo Rizzo wprowadził go do środowiska malarzy. Od roku 1929 rozpoczął publikacje artykułów o sztuce w czasopismach Il Selvaggio, L'Ora i Emporium. W roku 1931 przerwał studia prawnicze i przeniósł się do Rzymu.
W latach 1935–1936 odbył służbę wojskową. Zaprzyjaźnił się z kręgiem artystów o poglądach antyfaszystowskich, jak Giacomo Manzù, Elio Vittorini i Salvatore Quasimodo. W roku 1938 otrzymał reprodukcję obrazu Pablo Picasso Guernica, która zdecydowała o jego politycznym zaangażowaniu. W roku 1940 został członkiem podziemnej Włoskiej Partii Komunistycznej. Po wojnie został członkiem grupy włoskich malarzy-realistów, wywodził się z utworzonej przed wojną mediolańskiej grupy „Corrente” (należeli do niej Armando Pizzinato, Aldo Borgonzoni, Ernesto Treccani). Zajął się też scenografią.