Zespół ramienicy kruchej (Charetum fragilis) – syntakson słodkowodnych makrofitów w randze zespołu budowany głównie przez ramienicę kruchą. Należy do klasy zespołów Charetea.
Charakterystyka Łąka ramienicowa zdominowana przez gatunek nominatywny. Nierzadko tworzy rozległe płaty. Zwykle występuje w jeziorach eutroficznych, ale może znajdować się w zbiornikach mezotroficznych, w zbiornikach astatycznych (gliniankach, stawach, torfiankach), a nawet rowach z wolno płynącą wodą. Zwykle zajmuje wody dość płytkie (do 2 m), ale zdarza się też w głębszych, o szerokim zakresie odczynu (pH 5–8,5). Podłoże od mineralnego, przez zamulone, po w pełni zatorfione, przy czym bardziej zwarte płaty tworzą się na organicznym. W układzie strefowym występuje w strefie nymfeidów i eledeidów. W małych zbiornikach może zajmować niemal całe dno, mając wówczas pewne znaczenie przy ich wypłycaniu i lądowaceniu. W trakcie sukcesji ekologicznej jest zastępowane przez inne łąki podwodne – Charetum tomentosae, łąki z klasy Potametea lub szuwary. W bardziej żyznych siedliskach ramienica krucha zamiast tworzyć łąki, wchodzi w skład innych zbiorowisk.