Na zielonogórskiej uczelni sprawował szereg ważnych stanowisk organizacyjnych. W latach 2000–2002 był zastępcą dyrektora Instytutu Historii UZ, a następnie od 2002 do 2005 roku dyrektorem tej jednostki. Ponadto od 2000 roku jest tam kierownikiem Zakładu Historii Polski i Powszechnej XVI–XVIII wieku oraz Pracowni Heraldycznej. W latach 2005–2012 pełnił funkcję dziekana Wydziału Humanistycznego UZ. W 2012 i 2016 roku został wybrany na prorektora do spraw studenckich. 10 czerwca 2020 wybrany rektorem UZ w kadencji 2020–2024.
Poza uczelnią jest aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, Lubuskiego Towarzystwa Naukowego oraz Polskiego Towarzystwa Heraldycznego oraz kolegiów redakcyjnych regionalnych czasopism i towarzystw naukowych.
Dorobek naukowy Jego zainteresowania dziejami wczesnonowożytnymi związane są głównie z historią regionalną ze szczególnym uwzględnieniem historii miast. Jest autorem, redaktorem licznych monografii historycznych miast w tym m.in.: Świebodzina, Bytomia Odrzańskiego, Nowego Miasteczka, Sławy, Międzyrzecza. Ważny obszar badawczy stanowi również dla niego historia rodzin szlacheckich na Śląsku. W zakresie badań heraldycznych jest on autorem licznych publikacji dotyczących herbów miejskich, szlacheckich i kościelnych. Jest także twórcą ponad 20 herbów dla samorządów, np.