Kazimierz Bartkiewicz (ur. 11 listopada 1930 w Dąbrowie Dolnej, zm. 27 października 2002 w Krakowie) – polski historyk, specjalizujący się w historii nowożytnej Polski i powszechnej; nauczyciel akademicki związany z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Zielonej Górze i jej czwarty rektor w latach 1984–1990.

Życiorys Urodził się w chłopskiej rodzinie w 1930 roku w Dąbrowie Dolnej, w powiecie kieleckim, gdzie spędził swoje dzieciństwo i wczesną młodość. Szkołę podstawową i średnią ukończył w pobliskim Bodzentynie. Następnie podjął studia historyczne w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, zdobywając tam tytuł magistra historii w 1954 roku „Studia Zielonogórskie”] [on-line] [dostęp 2012-04-22]..

Bezpośrednio po zakończeniu studiów przeniósł się wraz z żoną Elżbietą (koleżanką ze studiów) na Ziemie Odzyskane do Nowej Soli, a następnie Zielonej Góry, gdzie pracował jako nauczyciel historii, a następnie w 1969 roku został dyrektorem Ośrodka Metodycznego i Oddziału Doskonalenia Nauczycieli. W międzyczasie prowadził badania historyczne, które stały się podstawą do napisania pracy doktorskiej pt.