Stanisław Eleszkiewicz (ur. 1900 w Czutowem k. Połtawy, zm. 1963 w Paryżu) – polski malarz i witrażysta tworzący we Francji.
Życiorys We wczesnym dzieciństwie po śmierci matki wraz z ojcem zamieszkał w Warszawie, skąd mając dwanaście lat wrócił do Czutowego. W 1914 został uczniem Szkoły Sztuk Plastycznych w Myrhorodzie, naukę przerwał mu w 1918 wybuch wojny. Stanisław Eleszkiewicz wstąpił do stacjonującego w Połtawie oddziału kawalerii, ale podczas jednej z bitew został poważnie ranny. Rekonwalescencja trwała ponad pół roku, niestety kontuzjowana noga do końca życia pozostała niesprawna i przyszły malarz został inwalidą. W 1919 opuścił Rosję i wyjechał przez Turcję do Grecji, gdzie rozpoczął studia w Szkole Sztuk Plastycznych (gr: Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) w Atenach pod kierunkiem Konstantinosa Parthenisa (1878-1967). Po dwóch latach zakończył naukę i udał się do Włoch, gdzie w Neapolu miała miejsce pierwsza wystawa tworzonych przez niego rysunków i gwaszy. Na krótko pojawił się w Rzymie, aby w 1923 wyjechać do Paryża, gdzie spędził resztę życia. Początkowo pracuje w tworzącej mozaiki pracowni „Gentile i Bourde”, ale od 1927 zaczyna współpracę z wybitnym witrażystą Jeanem Gaudinem.