Roman Chojnacki (ur. 4 maja 1954 w Lesznie) – polski poeta, krytyk literacki, redaktor, autor sztuk teatralnych, były sekretarz literacki Teatru Nowego w Poznaniu. Znany głównie jako twórca dziesięciu tomików poetyckich oraz pracy krytycznoliterackiej Od „mówienia wprost” do „nowej prywatności”: o poezji lat siedemdziesiątych.
Życiorys Debiutował w wieku osiemnastu lat na łamach „Gazety Poznańskiej”. Rok później ukazał się jego pierwszy arkusz poetycki Głos pierwszy, który zaginął w niemalże całym nakładzie. W 1977 został absolwentem filologii polskiej ze specjalnością teatrologia Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Należał do Związku Literatów Polskich, w którym przez rok pełnił funkcję prezesa Koła Młodych ZLP. W latach 1982–1988 był sekretarzem literackim w poznańskim Teatrze Nowym oraz współredaktorem czasopisma teatralnego „Zza kulis”. W międzyczasie publikował swoje wiersze oraz prace krytyczne w takich pismach jak „Integracje”, „Student”, czy „Akcent”Bożena Szałasta-Rogowska: „Wyplątany z sieci południków / odnalazłem siebie w głębi oceanu“ – o „kanadyjskiej“ poezji Romana Chojnackiego, (maszynopis), s. 1-2.. W 1982 został powołany do wojska w ramach ogólnopolskiej akcji SB wymierzonej w „osoby podejrzane o inspirowanie i organizowanie strajków i zajść ulicznych, druk, kolportaż, czy tzw.