thumb|330px|Papirus Rylandsa 458 Papirus Rylandsa 458 – fragment greckiego rękopisu Septuaginty spisany na papirusie w formie zwoju. Manuskrypt ten jest datowany paleograficznie na II wiek p.n.e. co sprawia, że jest to najstarszy znany rękopis Septuaginty. Do naszych czasów rękopis zachował się w stanie bardzo fragmentarycznym. Fragment ten jest oznaczany również numerem 957 na liście rękopisów Septuaginty według klasyfikacji Alfreda Rahlfsa.

Opis Tekst rękopisu został napisany na papirusie pismem uncjalnym. Zachowały się urywki Księgi Powtórzonego Prawa. Są to wersety Pwt 23,24 (26) - 24,3; 25,1-3; 26,12; 26,17-19; 28,31-33; 27,15; 28,2.

Rękopis składa się tylko z 8 małych fragmentów oznaczonych literami od „a” do „h”. Fragment „h” jest najmniejszy i zawiera zaledwie dwie litery. Słowa nie są oddzielone spacjami lecz pisane w sposób ciągły. Pisarz używa systemu metrycznego, regularnie pozostawiając puste miejsca na końcu zdania lub klauzuli.

Tekst rękopisu jest bliższy Kodeksowi Cottonianus niż Kodeksowi Watykańskiemu.