241-243.
Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1326, kiedy należała do zamku Levice. W 1388 r. należała do feudalnego "państwa" z siedzibą na zamku Šašov. W 1536 miała 12 port, od których płacone były podatki. Po tym roku należała do kilku rodzin szlacheckich, m.in. do Dóczych i Zobonayów, później do miasta Bańska Szczawnica. Od roku 1601 (wówczas było tu 48 domów i młyn) ponownie znalazła się pod władzą "państwa" Šášov, wraz z którym w 2. połowie XVII w. przeszła do majątku Komory Górniczej w Bańskiej Szczawnicy.
W roku 1720 wśród 35 płacących daniny było 16 robotników, 7 rzemieślników i 3 górników. W roku 1828 w 133 domach mieszkało tu 934 ludzi. Rozwój miejscowości związany był z funkcjonującymi tu kopalniami rud (żelaza, złota, srebra), zakładami hutniczymi, dużym browarem, a także działającym w oparciu o ciepłe źródła uzdrowiskiem. W 1893 r. do Vyhni przyłączono niewielką, rolniczą wioskę Paserany, a w 1971 r. położoną w górze doliny, górniczą osadę Banky (obecnie (2021) w granicach admin. miasta Bańska Szczawnica). Górnictwo i hutnictwo Rudy żelaza wydobywali w Vyhnianskiej dolinie prawdopodobnie już Celtowie w 3. i 2. tysiącleciu p.n.e. Kolejnym okresem rozwoju wydobycia było średniowiecze, zwłaszcza czasy od 2. połowy XIII w., kiedy przybyło tu wielu górników z krain niemieckich.