Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Starej Błotnicy – zabytkowa, neobarokowa świątynia wzniesiona w latach 1759–1913, kościół parafialny parafii Narodzenia NMP, Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia.
Historia Świątynia została wzniesiona na wczesnośredniowiecznym grodzisku, w miejscu drewnianego kościoła pw. św. Piotra Apostoła. Inicjatorem budowy i fundatorem murowanego kościoła był ks. Sebastian Saryusz Skórkowski (1718–1781), proboszcz błotnicki i kurator parafii w Jankowicach. Architektem świątyni był, pochodzący ze Śląska, Józef Krępski.
Prace budowlane, rozpoczęte w 1759 r., przerwała śmierć ks. Skórkowskiego, finansującego budowę. W chwili przerwania robót, wzniesiono mury i wieże do wysokości korony, które przykryto dachem z modrzewiowej więźby i gontu.
Prace budowlane wznowiono, dzięki staraniom ks. Teofila Jakubowskiego, w 1852 r. pod kierunkiem radomskiego architekta Antoniego Kaspra Wąsowskiego (1818–1897).
Do 1868 r. ukończono sklepienia, dach i południową wieżę. Wtedy to też rozebrano drewniany kościół, wokół którego wzniesiono mury nowej świątyni.
W 1868 r. ówczesny biskup sandomierski Michał Józef Juszyński dokonał konsekracji kościoła. Po śmierci ks. Jakubowskiego w 1888 r. budowę kontynuował ks. Adolf Machnicki (1843–1913). Prace wykończeniowe zakończono w 1913 r.