Obraz Matki Bożej Pocieszenia, Madonna Błotnicka, Królowa i Pani Ziemi Radomskiej – obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, znajdujący się w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Starej Błotnicy, uznany za cudowny przez wiernych polskiego kościoła katolickiego oraz otoczony kultem.
Malowidło, należące do grupy obrazów gotyckiego malarstwa tablicowego, o wymiarach 71×103 cm, przedstawia Maryję trzymającą na lewej ręce Dzieciątko Jezus, zwracając ku Niemu nieznacznie swoją twarz, patrząc nadal na widza. Prawą rękę Maryja trzyma na sercu. Jezus spogląda na Matkę Bożą, wskazując ją prawą ręką, natomiast lewą rękę opiera na książce.
Autor malowidła jest nieznany. Umownie określa się, że powstało ono w warsztacie tzw. "Mistrza Matki Boskiej z Czulic".
Obraz (typu hodigitria) powstał w technice temperowej na desce lipowej z zaokrągleniem z drewna sosnowego (tablica starsza od samego obrazu być może o kilkadziesiąt lat). Nie jest znana data jego namalowania. Szacuje się, że mógł on powstać od końca XV (ok. 1490 r.) do końca XVII w. Jednak już prymas Jan Łaski w Liber beneficiorum archidyecezyi gnieźnieńskiej spisywanym w latach 1511–1523 wspomina o cudownym obrazie Maryi PannyJan Łaski, Liber beneficiorum archidyecezyi gnieźnieńskiej. Tom I, Gniezno 1880..