Gabriela i Waleria wraz z rodzinami zostały wywiezione w październiku 1941 do łódzkiego getta, następnie we wrześniu 1942 do ośrodka zagłady w Chełmnie nad Nerem (Kulmhof am Nehr) i tam zginęły.
Jego językiem ojczystym był niemiecki, którym w Pradze posługiwało się w tamtym okresie 10% ludności. Kafkowie byli Żydami, jednakże Franz Kafka, jak i zresztą pozostali członkowie rodziny, mówił i pisał prawie wyłącznie po niemiecku. Znał również bardzo dobrze język czeski; języka hebrajskiego zaczął się uczyć dopiero pod koniec życia.
Dzieciństwo i okres młodzieńczy thumb|Kafka w wieku pięciu lat W okresie od 1889 do 1893 Kafka uczęszczał do niemieckiej szkoły ludowej przy Fleischmarkt (obecnie ulica Masná) w Pradze. Dalej kształcił się w humanistycznym Altstädter Gymnasium (Gimnazjum Staromiejskim) w pałacu Kinskich, gdzie językiem wykładowym był język niemiecki. Miał problemy z matematyką, jednak dobrze radził sobie z geografią i nauką języków obcych. Już w wieku młodzieńczym Kafka zajmował się literaturą (jego wczesne dzieła uznaje się za zaginione, prawdopodobnie sam je zniszczył) oraz ideami socjalizmu i darwinizmu. Pozostawał pod wpływem literackiego pisma „Der Kunstwart”.