thumb|Tadeusz Grabowski jako oficer Legionów (1916) Tadeusz Grabowski (ur. 17 maja 1886 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława i Julii z Wrońskich urodzony 17 maja 1886 w Krakowie. Uczęszczał do niższego gimnazjum, a następnie do Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Studiował na wydziale architektonicznym Politechniki Lwowskiej, gdzie zdobył tytuł inżyniera. Wykształcenie uzupełnił później w Technische Hochschule w Dreźnie. Od września 1908 do sierpnia 1909 był asystentem przy Katedrze Projektowania w Wyższej Szkole Przemysłowej w Krakowie. Do wybuchu I wojny światowej pracował w budownictwie. Od 1914 walczył w szeregach Legionów Polskich. Był żołnierzem 3 szwadronu, a później 2 pułku ułanów. 29 września 1914 awansował na chorążego, 18 stycznia 1915 – podporucznika, a 1 listopada 1916 na porucznika. Walczył w Karpatach i na Wołyniu. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym w lutym 1918 został internowany w obozie Marmarosz-Sziget. 1 czerwca 1918 został przymusowo wcielony do cesarskiej i królewskiej armii i skierowany na front włoski.